من می ریم به هرچی که میخوام

یادمه حدود ۱۱ یا ۱۲ سالم بود تکواندو رو شروع کردم قدیم فقط سبک کیوروگی (مبارزه ای) کار میشد و واقعیتش بدنم به اون درجه قدرت رسیده بود و حرکات دست و پام صدا داشت ولی جرات زدن کسی رو نداشتم تا کمربند ابی رفتم و برای ازمون قرمز تو قسمت حرکات ترکیبی رد شدم و دیگه ادامه ندادمحتی چند باری رفتم اسم نوشتم ولی نشد برمسال ۱۴۰۰ شروع کردم ادامه دادن و متوجه شدم که سبکای تکواندو سه قسمت شده: مبازره و پومسه و هانمادانگ، و خوب باشگاهی که رفتم پومسه کار میکردن اینم استاد ازم حرکات پا گرفت بعد قبولم کرد کمربند قرمز شدم سال ۱۴۰۱ دان ۱ گرفتم ۱۴۰۲ هم دان ۲ حتی دوتا مسابقه پومسه شرکت کردم که اولی حریف داشتمو اول شدم دومی حریف نداشتم واول شدم ،مسابقه دوم خیلی رو نظم حرکات دست و پام اثر گذاشت و همیشه حرف استادمون دورسرم میچرخه که باید زمین ببینی تا بدنت خودشو نشون بده ... تونستم چیزی که تو گذشته از خودم دریغ کردم رو باز تجربه کنم.امسال فصل قشنگتری برام رقم خورد و با خیلی ترسهایی که داشتم روبرو شدم.پ.ن:سبک پومسه بهترین و بی اسیب ترین هست ،سبک پومسه فقط فرم نمایشی زده میشه واینکه ورزشکار انعطاف بیشتری نسبت به دو سبک دیگه داره، ناگفته نماند که سخته راحت نیست و باید حرکات دست و پا هماهنگ پیش برن و حتی گردش کمر موقع حرکت به این طرف و اون طرف . + نوشته شده در سه شنبه شانزدهم مرداد ۱۴۰۳ ساعت 18:57 توسط خانم مهندس  |